Het geschreven woord

Zoals men weet, heeft het geschreven woord een enorme invloed heeft op de gedachtegang van de bevolking. Zodra men iets leest in de krant, heeft men vrijwel direct een mening of een oordeel klaar liggen. Dit kan zowel positief als negatief zijn. Napoleons uitspraak ‘vier vijandige kranten zijn meer te vrezen dan duizend bajonetten’ is een duidelijk voorbeeld dat men zelfs vroeger meer schrik had van het geschreven woord dan van echte wapens. Tegen daadwerkelijke wapens kan men vechten. Je kan winnen of verliezen. En zelfs als men verliest kan men als een winnaar uit de hoek komen, omdat ze zich dapper hebben verzet. En een nederlaag kan je overwinnen, maar bij het gebruik van geschreven woorden door een vijand, verlies je vrijwel meteen Dit komt omdat de krant een sterke rol kan spelen bij het beïnvloeden van mensen hun gedachtegang. Woorden kunnen een diepe impact achterlaten en ze kunnen zelfs verhalen verspreiden die niet eens waar zijn, maar omdat ze in een officiële krant staan gelooft het merendeel van de bevolking het. Hierdoor kan één krant een hele bevolking tegen iemand opzetten.

Dit is dan ook één van de redenen waarom Napoleon de censuur instelde in Frankrijk. De Franse bevolking mocht niet langer hun mening vrijuit laten horen. Als men dit wel deed, kon men gestraft worden met een gevangenisstraf, of zelfs met de dood. Over het gebruik van banjonetten kan je een zekere controle behouden, over een vijandige krant niet. Zij kunnen een hele natie tegen je opzetten, terwijl als men het uitvecht met banjonetten, het meestal enkel het leger is waartegen je moet vechten.

Maar is het gebruik van censuur wel verstandig? Tegen censuur gaan veel mensen in verzet, denk bijvoorbeeld aan alle verzetskranten die werden uitgebracht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Mensen vonden nog steeds een manier om hun gedachten over te brengen aan de rest van de bevolking, zelfs met vrees voor hun eigen leven. En hoeveel mensen zijn wel niet van hun macht beroofd omwille van slechte publiciteit? Dus als Napoleon met zijn citaat één ding bedoelde, was het waarschijnlijk: houdt de krant te vriend. Ze kunnen je vriend zijn, maar ze kunnen ook je ergste vijand zijn.